Sobre «Retratos»

O libro, de algo máis de 200 páxinas, narra 22 historias ou «retratos» como contos independentes. Home anarquista con sombreiro, Collage, Home tupamaro e Muller galega con fillo son algúns destes relatos contidos no libro.

 

Para Carlos Penelas, «cada libro é un desafío». E non é para menos. Con este último leva xa máis dunha vintena de obras publicadas. En cada unha delas queda patente a presenza do autor, pero debe ser tamén diferente ao xa publicado. «Creo non repetirme, intentar xenerar algo inédito na literatura destas terras». En boca de Penelas, «Retratos é un libro de retratos literarios, unha das manifestacións máis importantes e recorridas da literatura. Desde Lucio, Suetonio, Azorín ou Berger é un xénero inquietante e, por outra banda, esquecido».

O autor incide en que Retratos non é estritamente un libro de relatos, «é un traballo onde en cada retrato literario atópase o bosquexo, a augaforte, a semblanza de seres que coñecín, que amei, que me axudaron a crecer». Todos eles configuran xunto a Penelas «un pensamento, unha emoción, un gusto da xuventude». E a conexión entre os personaxes transcendentais para Penelas é o propio autor: «De aí o meu autorretrato».

Segundo asegura Penelas, moitos destes relatos están baseados en historias reais. «Desde importantes referentes da nosa cultura, intelectuais ou poetas, ata o mozo dun mar; desde unha mestra de actores de fundamental presenza na dramaturxia nacional ata unha galega inolvidable que coidaba aos meus fillos».

Unha curiosidade sobre Retratos é que cada conto, cada «retrato», foi titulado coma se se tratase dun cadro nunha exposición: Home liando un cigarrillo, Poeta con flor na orella, Muller galega con fillo, ou Home durmindo na rúa, entre outros. «Nestes personaxes hai parte da miña historia, da miña vida, pero tamén do lector», di Penelas. Retratos pretende ademais «rescatar un xénero desde onde podemos reconstruir unha linguaxe, unha mirada. Artellar o noso interior a partir da palabra, da estrutura literaria».

Á hora de falar sobre o destinatario a quen vai dirixido «Retratos», Penelas móstrase claro: a curiosidade debe ser unha cualidade indispensable dun lector. «O lector sempre é un descubridor. Debe ser curioso», indica Penelas, ao mesmo tempo que apunta que «vivimos o declive da curiosidade, asistimos á indiferencia». É por iso que o autor vai na busca dun «lector sensible, intelixente. Non me interesa o outro lector, non me interesa a sociedade do espectáculo».