Nacionalidade española

Adquisición da nacionalidade

A nacionalidade española pode adquirirse de diversas formas:

a) Nacionalidade de orixe

Son españois de orixe:

• Os nacidos de pai ou nai españois.
• Os nacidos en España, cando sexan fillos de pais estranxeiros, se un dos seus pais nace tamén en España (excepto no caso dos fillos de diplomáticos).
• Os nacidos en España de pais estranxeiros se ambos carecen de nacionalidade (apátridas) ou se a lexislación de estes non atribúe ningunha nacionalidade ao fillo.
• Os nacidos en España se se descoñece quen foron os seus pais.
• Os estranxeiros menores de 18 anos adoptados por español.

b) Nacionalidade por opción

Poderán optar á nacionalidade española:

• Aqueles que estean ou estiveran suxeitos á patria potestade dun español.
• Aqueles cuxo pai ou nai fose orixinariamente español e nacido en España.
• Aqueles cuxa filiación ou determinación do seu nacemento en España se produza despois de acadar a maioría de idade.
• Aqueles que fosen adoptados por un español sendo maiores de idade.

O dereito de opción caducará aos 20 anos de idade.

Excepcións:

• Os que se determinase a súa filiación ou nacemento en España, despois de acadada a maioría de idade.
• Os que fosen adoptados sendo maiores de 18 anos.

Nestes dous supostos a opción caducará aos 2 anos contados a partir do momento de determinación da filiación ou do nacemento en España, ou a partir da constitución da adopción.

• Para aqueles cuxo pai ou nai fose orixinariamente españois e nacidos en España, o exercicio do dereito de opción non estará suxeito a límite de idade.

c) Nacionalidade por Residencia

Poderá adquirir a nacionalidade española calquera cidadán estranxeiro que residira en España, como norma xeral, durante 10 anos. Non obstante, existen determinadas excepcións:

5 anos:

• Os que obtivesen asilo ou refuxio político.

2 anos:

• Nacionais de países iberoamericanos, Andorra, Filipinas, Guinea Ecuatorial, Portugal e sefardís.

1 ano:

• Os que naceran en territorio español.
• Os que non exerceran en prazo o seu dereito a adquirir a nacionalidade española por opción.
• Os que estivesen suxeitos legalmente á tutela, garda ou acollemento dunha persoa ou institución española durante 2 anos consecutivos.
• Os que leven 1 ano casados con español ou española, sempre que non estivesen separados legalmente ou de feito.
• Os viúvos ou viúvas de española ou español se no momento de producirse o falecemento non estivesen separados legalmente ou de feito.
• Os nacidos fora de España, de pai ou nai, avó ou avoa que orixinariamente fosen españois.

En todos os casos a residencia haberá de ser legal, continuada e inmediatamente anterior á petición. A solicitude de nacionalidade española por residencia debe presentarse no Rexistro Civil correspondente ao domicilio do interesado.

d) Nacionalidade por Carta de Natureza

É unha vía excepcional de adquisición da nacionalidade española, outorgada discrecionalmente mediante real decreto, que debe solicitarse ante o Ministerio de Xustiza sempre que existan razóns de interese público ou humanitarios, de carácter excepcional que a xustifiquen.

Perda da nacionalidade

a) A nacionalidade española pérdena os emancipados que, residindo habitualmente no estranxeiro:

• Adquiran voluntariamente outra nacionalidade.
• Utilicen exclusivamente a nacionalidade estranxeira que tiveran atribuída antes da emancipación.

A perda producirase unha vez que transcorran 3 anos a contar, respectivamente, desde a adquisición da nacionalidade estranxeira ou desde a emancipación. Non obstante, pode evitarse se dentro do prazo indicado declaran a súa vontade de conservar a nacionalidade española ao encargado do Rexistro Civil.

A adquisición da nacionalidade de países Iberoamericanos, Andorra, Filipinas, Guinea Ecuatorial ou Portugal, non é bastante para producir, conforme ao anterior, a perda da nacionalidade española de orixe.

b) Os españois emancipados que renuncien expresamente a ela, se teñen outra nacionalidade e residen habitualmente no estranxeiro.

c) Os que naceran e residindo no estranxeiro ostenten a nacionalidade española por ser fillos de pai e nai españois, tamén nacidos no estranxeiro, cando as leis do país onde residan lle atribúan a nacionalidade do mesmo, se antes dos tres anos desde dita adquisición ou desde a súa maioría de idade, non declara a súa vontade de conservar a nacionalidade española no Consulado máis preto ao seu domicilio.

Isto só será de aplicación a aqueles que cheguen á maioría de idade ou se emancipen despois do 9 de xaneiro de 2003.

Nos supostos anteriores, non se perderá a nacionalidade española se España estivese en guerra.

d) Tamén se perde a nacionalidade española, sempre e cando non se trate de españois de orixe, cando:

• Durante un período de 3 anos utilicen exclusivamente a nacionalidade á que houbesen renunciado ao adquirir a nacionalidade española.
• Entren voluntariamente ao servizo de armas ou exerzan cargo político nun estado estranxeiro contra a prohibición expresa do goberno.

Recuperación da nacionalidade

Pode recuperase a nacionalidade española sempre e cando se reúnan os seguintes requisitos:

• Ser residente legal en España. Este requisito non será de aplicación aos emigrantes nin aos fillos de emigrantes.
• Declarar ante o encargado do Rexistro Civil (ou no seu caso Rexistro Consular, a cargo dos Cónsules de España no estranxeiro) a vontade de recuperar a nacionalidade española.
• Inscribir a recuperación no Rexistro Civil (ou no seu caso Rexistro Consular).

LEMBRE: é recomendable que todos os residentes no estranxeiro que teñan intención de trasladarse a residir en España, soliciten unha información máis actualizada e personalizada nos Consulados Españois dos respectivos países de residencia.

Voltar